من ماندهام خموش که این قتلگاه دهرکی نوبت مرا ز قرعه میکشد برونو او هم نشسته به سوگ منچشم در چشم که میشویم، او مرا نمیبیندصدا هست و تصویر نیست و یا برعکسچه فرقی میکند، باور دارم که مرا میبیند و م

چگونه میخواهید به خود و بقیه کمک کنید؟

من به آنها درد هدیه میدهم

*پادکست

خیلی مواقع احساس میکنم که بیاعتمادبنفسی چه بلای خانمان سوزی هست. خیلی مواقع هم دیدهام که اعتمادبنفس توخالی چقدر ادم را مضحکه خاص و عام میکند. آنچه نمیدانم اینکه چگونه بر اعتمادبنفس "سالم" باید افسار زد که آدم را به بیراهه نبرد. آدم راه بیملاحظه و مست نکند. آدم را به خودبرتربینی سوق ندهد. آدم را خسته نکند.

شمارو دردهاتون میسازه. نمیگم درد بکشید خوبه. میگم وقتی درد میکشید به فکر درسش هم باشید، وگرنه هیچوقت هیچی گیرتون نمیاد.